Orlando here we come!

Al is dat een aantal dagen spannend en twijfelachtig geweest óf we konden en wilden gaan. Orkaan Irma gooit roet in het eten en maakt dat Irma het gesprek van de dag is geweest bij ons thuis, alle sites werden in de gaten gehouden, interessant om nu eens te weten hoe dat ontstaat een orkaan, de rede daarvan is minder. Wij verblijven in Davenport, dat is geen “heel Florida” en ligt ook niet naast Miami, Rotterdam en Venlo liggen ook niet naast elkaar. Afijn na een back-up plan te hebben gemaakt, (boeken van hotels richting het noorden) besloten wij om tóch af te reizen, immers konden we niet annuleren alleen omboeken, dit was voor ons geen optie dus besloten om op pad te gaan. Door alle berichtgeving dat de winkels geplunderd zouden zijn, hebben wij een voorraad aan water, poedermelk ed meegenomen. Note: Mochten wij ooit het gevoel hebben gehad dat Pepijn niet veilig zou zijn dan hadden we geannuleerd, maar de berichtgeving was onduidelijk, een orkaan zwakt af aan land en dat ging ze doen: aan land, Miami. Dus met die info vertrokken wij.

En zo was het al gauw vrijdagochtend, de dag van vertrek, alles (in)gecheckt, de vluchten vertrekken nog, alles van te voren gereed gemaakt en zo stonden wij om 7:15 startklaar om te vertrekken voor de vlucht van 11:00 uur naar Londen. Mensen die ons goed kennen, weten dat wij een stront hekel hebben aan te laat komen, zelfs mét baby komen wij zelden tot nooit te laat. Alle reizen die wij hebben gemaakt waren wij ruim van te voren op schiphol, voelen jullie m al aankomen?? deze eerste trip met dreumes dus niet. “Final call for family Aarts” Ja dat is ons overkomen, waar het precies is mis gegaan dat weten we niet, het was een regenachtige dag, Rick heeft ons afgezet met alle spullen bij vertrekhal 1, we moesten bij 3 zijn en met 2 koffers een autostoel en kinderwagen verplaats je niet zo snel in je eentje, het duurde ruim een half uur voordat hij terug was van lang parkeren, de bagage check-in sloot om 10:00 uur, en 9:59 stonden we bij de check-in. Alles moest worden ingecheckt, ook de  kinderwagen (goddank mocht dat bij de gate #runfamilyaartsrun #komikzoopterug) toen moesten we nog door de paspoortcontrole en daar ging het ook mis, grote koffers vol met troep die door mogen als handbagage, we zagen de tijd verstrijken, om 10;40 stonden we nog in de rij, ik heb mij met tranen in de ogen geëxcuseerd of we alsjeblieft voor mogen, en dat mocht. We moesten naar gate D28 vanaf de paspoortcontrole is dat een kilometer of 80 😉 het was 10;45 we hebben gerend alsof ons leven ervan af hing, en dat was feitelijk ook wel, beetje stressen om een orkaan en dan niet gaan omdat we te laat waren. En zo kwamen met onze longen op de rug en de tong op de schoenen aan bij de gate, had ik al vermeld dat ik achter een kinderwagen rende? En na ons ging dan de gate op slot, werden we woest aangekeken door het grond personeel en zo vertrokken we op tijd richting Londen. Waar Pepijn is in dit verhaal? Die paste zich aan, heeft bijna geen kick gegeven, en viel als een blok in slaap toen we eenmaal in het vliegtuig zaten.

De overstap op Londen ging redelijk oke, Pepijn was op, we hadden geen buggy dus iets meer miepen, prima hoort er ook bij. We konden al redelijk snel weer boarden in een halfvol vliegtuig, tsja wie reist er dan ook af naar een orkaan gebied? Deze vlucht van 9 uur ging boven verwachting goed, Pepijn vermaakte zich goed met alles wat voorhanden was, deed een dutje, at met ons mee, deed nog eens een dutje, huilde een keer en was bovenal veel aan het kletsen. Voor een kind wat niet kan stil zitten heeft hij het uitstekend gedaan.

We waren op tijd geland, het was goed weer, en zo konden we door naar de paspoort controle, dit ging lekker vlot, al had ik of het apparaat moeite met het nemen van mijn vinger afdruk, maar ook dat is goed gekomen, de kinderwagen en autostoel waren ook goed aangekomen en zo konden we op zoek naar de rental car service. Een enorm grote auto tot onze beschikking en zo reden we in een klein uurtje naar ons appartement voor de komende 3 weken. Nog even schrikken, ze konden onze boeking niet vinden, had ik geboekt op mijn meisjesnaam, vergeten. 🙂 We kregen direct informatie over de orkaan en voorzorgsmaatregelen en bij het binnen stappen van ons enorme appartement besloten we direct om hier te blijven en niet de weg op te gaan. Hier weten we waar we zitten, we hebben van alles tot onze beschikking, we kunnen schuilen in een inpandige badkamer als het nodig is, en de gebouwen zijn ervoor gemaakt. Ook is het druk op het park, en zitten we niet met z’n drietjes in de auto in de file met de kans op geen benzine. Pepijn die was er ook nog, en heeft geen kick gegeven, kletste vrolijk aan 1 stuk door, en na een flesje melk lag ie heerlijk in dromenland, wij kropen er snel achteraan, het zou eens een kort nachtje kunnen worden i.v.m. de jetlag. En zo stonden we zaterdagochtend om 4 uur bij de walmart. Daarover later meer.